Volvo escribir dende a miña habitación, chea do fume de haxís e ca cabeza dándome miles de voltas por culpa da borracheira que collín onte a noite. Volvo as andadas e non me dan os días, ao igual que os cartos. Pero e que séntome tan ben, sendo eu sen a penas aterrizar, sendo quen son e quen non quixen ser xa non está.
Puto dobre exacto, puta sombra de dúas persoas.
